Maan Letters

Auteur: Delia Owens

Bezielend en doorleefd geschreven

Genre: literatuur                       Mijn waardering: ***** (5)

De Auteur

Met haar debuutroman ‘Where the Crawdads sing’ in 2018 (Waar de rivierkreeften zingen) heeft de Amerikaanse schrijfster en tevens zoöloge meteen een kaskraker neergezet. Na enkele nominaties zoals bijvoorbeeld de Edgar Allan Poe Award (voor beste eerste roman) is haar debuut in 2022 verfilmd geweest.

In deze roman komt haar kennis en liefde voor zoölogie, biologie en onderzoek goed tot zijn recht. Je voelt ook dat het geschreven is met liefde en zorg.

‘Waar de rivierkreeften zingen’ is ook gepubliceerd onder de titel ‘Het moerasmeisje’.

Mariëtte van Gelder heeft deze prachtige roman uitstekend vertaald naar het Nederlands.

Korte inhoud

Kya Clark is alleen opgegroeid in de moerassen van North Carolina. Als kind heeft ze  haar plan moeten trekken in de wildernis, zonder of zeer geringe hulp van buitenaf. Als volwassen vrouw wordt ze door de gemeenschap – waar zij als buitenbeentje gezien wordt – beschuldigd van moord.

Leeservaring

Het verhaal speelt zich af in de periode tussen 1952 en 1969/1970. De auteur hanteert twee tijdlijnen: 1950 – 1969 en het heden dat zich afspeelt over de jaren 1969/1970. Owens schakelt vloeiend over van de ene naar de andere periode. De opbouw is logisch en duidelijk. Dit is niet zo evident bij het gebruik van verschillende tijdlijnen.

Je wordt ook meteen in het verhaal gezogen. Vooral hoe Owens de natuur beschrijft, zo gedetailleerd en kleurrijk. Alsof je de natuur zelf hoort ademen. De korte hoofdstukken maken het fijn om te lezen. De hoofstukken hebben ook een titel. Geen must, maar het zegt al veel over het thema van het hoofdstuk.

De thema’s die Delia Owens in deze roman verwerkt heeft kunnen voor sommige mensen nogal zwaar en misschien confronterend zijn. Bijvoorbeeld intrafamiliaal geweld en alcoholisme, maar ook ‘anders zijn’ en het wantrouwen van een gemeenschap. Veerkracht, en vooral vrouwelijke veerkracht is ook een belangrijke rode draad. Door de vlotte schrijfstijl van Owens, maar zeker door het gebruik van prachtige metaforen, maakt het verhaal luchtiger. Aangrijpend maar niet verstikkend. ‘Waar de rivierkreeften zingen’ wordt ook opgesmukt met gedichten van Amanda Hamilton. Deze vond ik minder geslaagd.

Hoewel het een redelijk dik boek is, zijn de personages in verhouding beperkt. De auteur heeft ook een duidelijk onderscheid gemaakt tussen de hoofdpersonages en bijpersonages. Ze geven voldoende tegengewicht aan elkaar en zijn goed neergezet.

Tussen de mooie rustgevende natuurtaferelen is er voldoende spanning opgebouwd.  En het eindigt zeer verrassend. Dikwijls kan men een einde al voorspellen in de laatste hoofdstukken, maar Delia Owens heeft tot op vrijwel de laatste pagina de lezer op het verkeerde been kunnen zetten.

Enkele citaten

‘Het is zo heet als een zwijnenzucht binnen.’

‘De natuur leek de enige steen die niet midden in de rivier onder je voeten wegglipte.’

Conclusie

Een aangrijpend, mooi, spannend en toch ontspannende roman. Mooi in eenvoud.

Details

Uitgeverij: the house of books                                             Jaar 2018

Pagina’s: 384

Vertaling: Mariëtte Van Gelder

Verschijningsvormen: e-book / kobo plus / luisterboek