Corona-Stress-Kat (C.S.K.): 2

Corona stress bij katten. en wat zegt de dierenarts?

Bij de dierenarts

Stress bij katten
Bron afbeelding: pixabay

Een van de charmerendste kanten van Teddy: je kan met hem heel België doorkruisen, uren in de wagen, … het manneke blijft stil.

Ons arm zwart heldenkatertje zat lichtjes in mekaar gedoken en vrij rustig op de inox behandeltafel van de dierenarts. De dierenarts nam eerst visueel een algemene indruk van Teddieke op. Vervolgens palpeerde hij hem. De ogen, oren, neus, tanden, bek, maag-darmstelsel, blaas, anaalzakjes, hartslag, poten, pels, andere inwendige organen en onderzoek naar eventueel aanwezige endo- en ectoparasieten. Omdat hij niets abnormaals vond, ging de dierenarts over tot een uitgebreid bloedonderzoek. De rustige Teddy veranderde in een wip en knip in een beest: bijt- en aanvalsklaar!

Bijgevolg was een lichte sedatie noodzakelijk om de broodnodige bloedafname en urinetest te kunnen doen. En niet te vergeten zijn rechterachterpoot. Van deze gelegenheid maakten we ook gebruik om een pipet ontwormings- en ontvlooiingsmiddel in zijn nekje te kieperen. Want anders was ook deze actie ‘op gevaar voor eigen leven’.

Alles werd uitgebreid getest: kattenaids, leukemie, diabetes, nierwaarden, bloedstolling, … .

Corona stress kat. Wat zegt de dierenarts?

Na twintig minuten kenden we de resultaten. ‘Een gezondere kat kan je niet hebben en in zijn achterpootje zat een splinterke’, dat was de conclusie van de dierenarts. Alle bloedwaard- en urinewaarden waren perfect in orde.

‘Maar wat is het dan?’, vroeg ik redelijk verbouwereerd. ‘Zijn gedrag, vooral zijn gewichtsverlies, het schrokken, het onzindelijk zijn?’

‘Een gedragsstoornis, stress.’

Ik dacht even na en moest toegeven dat Teddy niet zo stressbestendig was. Toen we hem adopteerden – want het is een asielkat die tot drie keer toe was terug gebracht- konden we hem niet aaien en krabde hij onze benen open. Met veel geduld en het aanleren van ‘waarschuwingswoorden’ zoals ‘aai Teddy’, ‘Teddy dada’, … gecombineerd met gewenning, is Teddieke ten slotte aaibaar en pakbaar geworden. Maar zijn energieniveau is echter al die tijd vrij hoog gebleven.

‘Als een kat onzindelijk wordt, is dat een signaal dat het beestje ongelukkig is’, lichtte de dierenarts verder toe.

Ik dacht weer na. Vorig jaar in oktober heeft men het huis dat achter ons stond afgebroken. Daar gingen de katten regelmatig in de tuin wandelen. Er stonden struiken en bomen waar ze zich konden verstoppen. Maar nu is het een braakliggend terrein. Hoewel ik hen toch regelmatig naar dat terrein zie heen wandelen?

‘Als een kat stress heeft en ongelukkig is, kan de oorzaak bij drie dingen liggen: eigenaar, omgeving, inwonende soortgenoten.’ zei de dierenarts. ‘Dus het beste is dat je de kat terug ter adoptie stelt. Je plaatst hem dan in een heel andere omgeving en in een totaal andere situatie. Dus als enige kat, ergens buiten de bebouwde kom met veel velden waar hij zijn energie kwijt kan.’

De dierenarts zag waarschijnlijk aan mijn gezicht dat dit toch een zware pil was om te slikken. Maar Teddy bij ons houden, was in dit geval egoïsme en daar zouden we de kat absoluut geen plezier mee doen.

Ten slotte betaalde ik de rekening, stak de Zylkene capsules* (die ik een tijdje moest door blijven geven aan Teddy) in mijn tas en nam ‘slapend’ Teddieke mee. De laatste keer. Het zou een emotioneel zwaar wegende uitleg zijn die ik tegen mijn echtgenoot moest doen.

*Zylkene is een aanvullend diervoeder met de werkzame stof alpha-casozepine dat een kalmerend effect heeft op honden en katten.

Deel 1: Hoe het begon

12/42020

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *