Het innerlijke kasteel

Auteur: Teresa van Avila

Diepgaand boek met verrassende inzichten

Genre: spiritualiteit, mystiek                 Mijn waardering: **** (4)

Uitgeverij AnkhHermes, bedankt dat ik dit boek mocht recenseren.

Verwachtingen

In 1577 schreef de Zuster Teresa  ‘Het innerlijke kasteel’. Een boek over de evolutie van de ziel dat ze schreef na een visioen. Ik was erg benieuwd naar hoe een kloosterbewoonster van de 16^de eeuw keek naar de ziel en hoe spiritualiteit werd beleefd in inhield. Want klooster, ziel en visioenen zijn eerder een recept voor ‘heksen’ die op de brandstapel belandden. Ik verwachtte vooral te lezen wat de basis was van onze hedendaagse spiritualiteit waarbij ik af en toe iets herkenbaars zou tegenkomen.

Schrijfstijl

De introductie van vooral de Engelse vertaalster Mirabai Starr is heel uitgebreid, maar wel interessant. Mirabai lijst hier de verschillende kamers op met korte uitleg, die ik op een blad geschreven had. Dit was een grote hulp tijdens het lezen en het kunnen duiden.  Ik was wel een beetje teleurgesteld dat ze bepaalde woorden in de vertaling ‘verzacht’ heeft. Spijtig, dacht ik, want zo mis ik toch een deel van de oorspronkelijke hardheid. Al vrij snel raakte me de directe en soms brutale taal. Bijvoorbeeld hoe ze een dood lichaam beschrijft dat verteerd wordt door wormen. Haaks daarop staat dan de zachte en mooie beeldtaal, bijvoorbeeld de ontwikkeling van de zijderups. Dat Teresa dit boek schreef met liefde en overtuiging, spat ervan af.

Vooruitstrevend

Wat me vooral verwonderde was dat Teresa als 16^de eeuwse non zo vooruitstrevend is in haar manier van kijken naar de evolutie of de weg van de ziel. Ik ervoer de moderne spiritualiteit en inzichten van een hedendaagse Meester. Toch merkte ik ook op dat er een kleine verschuiving is met betrekking tot religie (God).  Daar waar in de 16^de eeuw God de regie in handen had, spreken we nu in vele gevallen meer over het universum of de Bron. Ook meditatie – of afstand van de discursieve meditatie – brengt Teresa ter sprake.

Conclusie

Inhoudelijk vond ik het boek heel sterk : het heeft me nieuwe en diepe inzichten gebracht en de prachtige beeldtaal waardoor een moeilijke materie begrijpelijk wordt. Niet met alles ga ik akkoord, maar dat hoeft ook niet. Tijdens het lezen vroeg ik me voortdurend af hoe groot de tegenstand destijds was tegen dit boek, dat nu een waardevol geschrift is voor zij die het pad van spirituele groei bewandelen. Mijn verwachtingen zijn meer dan genoeg ingelost. Het is ook een boek dat je traag moet lezen om het te laten indalen en te verwerken.

Voor de vertaalsters, zowel Mirabai Starr (Engels) als Hanneke Norbruis (Nederlands): een dikke pluim! Heel vlot en aangenaam geschreven.