Auteur: Robert Galbraith
Subliem plot, prachtige schrijfstijl, maar...
Genre: Thriller Mijn waardering: **** (4)
De auteur

Robert Galbraith is het pseudoniem van J.K. Rowling, de Britse schrijfster van onder andere de Harry Potter boeken.
‘Kwaad Bloed’ is het vijfde deel van de Cormoran Strike reeks. Een detective die een prothesebeen heeft en samenwerkt met zijn -ondertussen- zakenpartner Robin Ellacott.
Buiten het achtste deel ‘De gemerkte man’ zijn alle voorgaande boeken ook verfilmd. Ik had reeds de verfilming gezien, mijn verwachtingen lagen heel hoog. Deze boeken staan ook mijn leeslijst voor 2026.
Korte Inhoud
In ‘Kwaad Bloed’ onderzoekt Strike voor het eerst in zijn carrière een cold case van meer dan veertig jaar oud. Strike zelf twijfelt of hij deze zaak kan oplossen.
Verwachting
Omdat ik alle voorgaande boeken gelezen had en ook de verfilming hiervan had gezien, waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Deze zijn deels ingewilligd.
Leeservaring
Qua opbouw, verhaallijnen en plot is er weinig op aan te merken. Zoals altijd is het plot origineel, lopen de verhaallijnen netjes door elkaar en wordt op het einde ook alles uitgeklaard. Op gebied van spanningsbogen is alles prima in orde.
In ‘Kwaad Bloed’ neemt astrologie en mystiek een belangrijke plaats in. Galbraith heeft de astrologie een wending gegeven die ik wel kon smaken. En die ook nog eens plausibel was.
Wat me opvalt is dat de boeken vanaf deel vier – De witte dood – steeds lijviger worden. Dit wil zeggen meer dan 1000 bladzijden. De schrijfstijl van Galbraith is wel levendig, vlot, aangenaam en humoristisch, maar vooral in ‘Kwaad Bloed’ begon het me op te vallen en een klein beetje te irriteren dat er enorm veel details gegeven worden die in principe overbodig zijn. Een voorbeeld hiervan is toen hij samen met jongeren in de trein zat en gewekt werd door gelach van deze jongeren omdat hij blijkbaar met open mond gesnurkt had. Het is wel humoristisch, maar in een al lijvig boek vond ik het eerder ergerlijk. Een tweede voorbeeld : ‘…waarmee ze de geschrokken aandacht trok van een nuchter uitziende City-heerschap dat in het donker voorbij schuifelde, met een stevig opgerolde paraplu in de hand’.
Een ander element dat storend begon te werken is dat er voortdurend op zijn kunstbeen getimmerd wordt.
De personages zijn allen toppers, maar het vergt wel een blad ernaast met de inventaris. Er zijn personages die regelmatig in het verhaal terugkomen en die blijven bij. De anderen worden vermeld en komen niet meer terug.
Conclusie
De verfilming vond ik net iets beter omdat je dan de personages ziet en beter kan onthouden. Maar dit is persoonlijk. Inhoudelijk is dit weer een superspannend verhaal wat echt de moeite is om te doorploeteren.
Details
| Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij Jaar 2020 |
| Pagina’s: 1056 |
| Vertaling: Sabine Mutsaers |
| Verschijningsvormen: Paperback/ e-book/ kobo-plus/ luisterboek |
