Auteur: Robert Galbraith
Hang van auteur naar ‘anders en beter’ valt dik tegen
Genre : Thriller Mijn waardering: ** (2)
‘Inktzwart Hart’ is het 6de deel uit de Cormoran Strike reeks. Na ‘Witte Dood’ werden de boeken dikker. Meer dan 1000 pagina’s leesvoeder. Tot nu zijn de boeken van Galbraith meegevallen, hoewel Witte Dood reeds omvangrijker werd en aan kwaliteit moest inboeten.
Daarom had ik gehoopt dat het een dipje zou zijn en begon met volle moed aan het +1000 pagina’s tellende boek ‘Inktzwart Hart’.
De verfilming had ik al gezien en die was goed. Het boek daarentegen valt tegen. Het was heel moeilijk om de chats die men onderling deed te volgen. De personages kon ik zelfs niet behoorlijk thuisbrengen. In die zin: de meesten hadden ook een schuilnaam.
Soms waren er ook te veel beschrijvingen. Bijvoorbeeld over de portier op pag. 990. ‘…zei de portier op gedempte toon van een begrafenisondernemer’. Grappig, maar amper enkele zinnen later valt Galbraith in herhaling en schrijft: ‘…zei de portier, nog steeds op de gedempte, zalvende toon van iemand die zijn medeleven betuigt aan een belangrijke hoogwaardigheidsbekleder.’
Ook zijn er vrij veel fouten te vinden in het boek. Dat is zonde. Dit ligt niet aan Galbraith, maar dit is eerder aan de uitgeverij te wijten. Wat me ook opvalt is dat er plots twee vertalers zijn. Moest dit boek met spoed af?
De humor die Galbraith in haar boek verwerkt, blijft goed. Dat is ook de reden waarom ik haar boeken blijf lezen.
Langdradigheid, moeilijk te lezen, anders is niet beter gemixt met toch goede verhaallijnen met spanning en een verrassend einde.
| Uitgeverij: Jaar 2022 |
| Pagina’s: 1200 |
| Vertaling: Sabine Mutsaers en Annemarie Lodewijk |
| Verschijningsvormen: Paperback / e-book / kobo-plus / luisterboek |